Üstünde çok düşünmediğimiz günlük koşu maratonumuzda varlığını unuttuğumuz bizi yönlendirmesini, düşündürmesini kararlarımıza olan etkisini dahi göremediğimiz “koku”.
“Koku deyince, yasemin kokusu… Asker dönüşü evdeki ilk gecenin ve yeni açılmış yatağın kokusu… Sevgi kokusu, saygı kokusu… Anne kokusu… Ilık yaz gecelerini yıkayan hanımellerinin kokusu… Parka kokusu, bot kokusu… Gülsuyuyla yıkanmış beyaz tülbent kokusu… Düğün kokusu, mevlit kokusu, cenaze kokusu… 60 kokusu, 80 kokusu…”
A.Selim Tuncer yazmış, kokular tatlar..
Haşmet Babaoğlundan yaptığı güzel alıntıyı da alıntılamazsam olmaz;
Yazısının sonuna bir de şöyle bir not düşmüş Haşmet Babaoğlu: “Bana yine ‘abi ya, memleket yıkılıyor, sen dandik yazılar yazıyor, domatesten, hanımelinden bahsediyorsun’ diye mail atacak delikanlıya selam ediyor, biraz etrafını koklamasını öneriyorum. Çoğunluk bunu yaptığında memleket yıkılmayacak!”
Tags: a.selim tuncer, haşmet babaoğlu, koku
